April 16, 2024

Што е суеверие, што е народниот обичај и што е дел од христијанската традиција ? Често се меша меѓу народот, а уште почесто на обичаите и суеверието им се дава предност пред она што првично е дел од христијанската вера.

Така, постои обичај да му се остава храна на покојникот во текот на ноќта за да има што да јаде „кога ќе се врати“. И сето тоа под изговорот- така треба.

До каде оди тоа покажа свештеникот, отец Предраг Поповиќ, кој раскажа вистински настан кој покажува колку луѓето понекогаш се суеверни.

„Во селото каде што бев, умре тетка на постар свештеник, тој е старомоден свештеник – нема завршено теологија, ти кажува што е правилно, што не е, и толку. Нема да објасни. А народот многу го почитуваше.Така му умре тетката. Обично е да се изнајми црква, доаѓаат луѓе, ручаат, вечераат и пред да тргнат чистат се за да биде се чисто за следниот човек кој доаѓа да ја изнајми салата.

Пред да тргнеме, видов ручек поставен на маса. Го прашувам тој попот што е ова, ми вели оставете го овде. Добро, не може да остане таму. Кога една женатасе вмеша и кажа – така треба да биде тоа. Што, прашав.

Тоа е за покојната кога ќе дојде на вечера вечерва вика таа. Каде да дојде, кој да дојде, баба да дојде кај мене?! Не ме зафркавајте луѓе, носете го тоа. Не дека се плашам, но не дозволувам такво суеверие. Но, тие сакаат да остане. И јас им велам – знаете што, не ми е гајле, еве го клучот, правете што сакате. Но, наутро пред да дојдам да го исчистам сето тоа, не сакам да го видам овде“, рече тогаш отец Предраг.

Тој заминува, а селаните оставаат се како што било и ја заклучуваат салата.
„Но јас знам да ја отворам вратата и без клуч. Се симнувам во ходникот, а ја познавав баба па знаев што сака, а што не. Земам по малку од се. не пијам кафе затоа што знам дека не пиела кафе. И на крајот земам лист на кој напишав нешто и го ставам под чинијата со грав. Во 7 часот наутро некој ми заѕвони на вратата Веќе знам што е тоа

Дали вратата беше заклучена кога заминавме? Да, одговарам. Сега сме први што доаѓаме. Немате резервен клуч?
Немам, велам, а навистина немав.

Ме носат таму и ми велат, ајде, завршивте факултет, погледнете го сега ова.
Дали го јадеве вие ова ги прашува попот? Не, но тетка ми дојде синоќа. Еве види.

Луѓе, можеби е мачка, им вика попот. Не е мачка, каква мачка. Каде мачката јаде зелка.
Во ред, луѓе, извинете, баба јадеше синоќа им вика попот.

Отец Предраг решил да им признае дека греши и во исто време да им каже да ја кренат целата храна што останала. Во раскревањето го наоѓаат и парчето хартија.

„Кога го кренаја гравот имаше парче хартија, и имаше напишано благодарам за убавата вечера и дајте му на Отец Пеја 100 евра да се моли за мојата душа.

Попот им се обрати. Слушајте луѓе, кога така вика покојната баба, треба да го направите тоа сега. Слатко се смее Отецот.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *