May 17, 2024

Припадниците на племето Мбути се сметаат за најнизок пигмејски народ во Африка, познати по нивниот номадски начин на живот, но и по жените кои се грижат за речиси сите аспекти на животот.

Се проценува дека домородното племе Мбути има околу 40.000 членови и секој од нив се сели во нова област 2 до 4 недели за да ги искористи природните живеалишта и да лови диви животни. Сепак, територијата на тропските шуми наречена Итури, која се наоѓа на северот на Демократска Република Конго, не е под заштита и заедно со граѓанските немири се заканува да го уништи начинот на живот што го водат.

Првите траги од оваа заедница биле забележани пред околу 4.500 години, кога биле спомнати во египетските списи. Низ вековите, тие се спротивставија на промените и ги задржаа своите традиции – чиј центар е церемонијата на премин во светот на возрасните. За девојчињата, таа се вика Елима и го слави доаѓањето на нејзиниот прв менструален циклус , по што таа станува девојка на која и е дозволено да се мажи и да раѓа деца.

Обичаите налагаат девојката која ќе добие прва менструација да оди во изолација, каде што постарите роднини ја учат на сите потребни вештини, меѓу кои е и традиционалниот аманаз – песна и оро , кој се изведува со помош на стапови.

Овој процес може да потрае неколку недели, по што момчињата од нејзиното племе чекаат да се врати дома. По враќањето ѝ даваат камшик со кој треба да го брка и фати своето момче по волја, на што тој мора да одговори со фрлање камења и стапови.

Бидејќи нивната заедница не го познава принципот на поглавари и формални старешини кои решаваат проблеми, еден од мажите за брак е должен да го организира бракот според принципот на „размена на сестри“ . Со други зборови, тој мора да договори брак на една од женските членови на неговиот клан со маж од кланот на неговата идна невеста.

По што се подразбира дека таа оди со семејството на нејзиниот сопруг, додека нејзините родители добиваат дивеч од зетот како подарок – за да потврди дека е подготвен да се грижи за неа и за децата во иднина. Свадбата е обележана со поворка од луѓе обоени во светли бои и палмово масло, кои им даваат подароци на младенците и го продолжуваат своето патување од село до село со надеж дека ќе добијат храна или вино.

Промената на живеалиштата е вообичаен начин на нивниот живот, но кога станува збор за Мбути, главни и одговорни за изградба на колибите во населбата се жените.

Во оваа прилика користат стапчиња и гранчиња, за да го добијат обликот на структурата, меѓу кои последователно ги поминуваат листовите. Освен што ги градат, тие и ги поправаат, но наоѓаат време и да соберат храна како јаткасти плодови, овошје и растенија, да се грижат за децата и повремено да учествуваат во лов на диви животни заедно со мажите.

Во последниве години храната што ја наоѓаат во дивината не им е доволна на сите членови, па овие жени на различни начини врзуваат крај со крај и најчесто одат на работа во локалните фарми за да ја обезбедат потребната храна. Истражувачите сугерираат дека традиционалниот начин на живот на Мбути е под постојана закана во последните децении, поради уништувањето на шумите и немирите кои станаа чести во овој дел од светот.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *