May 18, 2024

Мухамед Мујкановиќ, босанскиот пејач, почина во 2015 година на 74-годишна возраст по мозочен удар, а многумина се убедени дека тој починал од тага поради голема семејна трагедија, кога ги загубил двата сина.

Имено, Мухамед, кој беше првиот глас на Босна, израснал во шестчлено семејство и секогаш пеел заедно со своите браќа и сестри. Како дете, му предвидуваа светла пејачка иднина. Својот глас и талент го покажа на училишните и аматерски натпревари на млади пејачи. Ги собра сите награди. Во тузланската фирма „Солана“, каде што почнал да работи како хемиски техничар, се зачленил во синдикатот на работниците и таму дејствувал.

И тогаш имаше значајна аматерска конкуренција на пејачи наречена „Бараме нови ѕвезди“, која се одржа во десет градови, со финалето во Сараево. Мухамед ги освои сите индивидуални и финални настапи.

Со титулата најталентиран млад пејач добива можност да снима архивски снимки за Радио Сараево. И таблата. Во 1969 година, на фестивалот на југословенската нардонска музика „Илиџа“ изведе две нумери со песната „ Проклет да е животот цел“.

Кариерата на овај пејач е тесно поврзана со Радио Сараево. Ги сакаше и негуваше песните од долга традиција. Песни кои се создавале во народот, а кои ги снимал за архивата. Повеќе од триста од нив. Ги негуваше и ги спаси од заборав со својот препознатлив глас и топлата боја.

Ја потисна тагата на своите синови со музика. Најголемата вредност и свето нешто во животот на Мухамед било неговото семејство. Синовите Дамир и Игор и сопругата Билјана. Кога помислил дека најдобро го искористил својот живот, го создал срцето на својот дом, хармонично и успешно семејство, му се случил најтешкиот и нај лошиот настан во животот.

Го загуби синот Дамир. Инженер и успешен млад човек кој загина во сообраќајна несреќа. Скршен до болка, не долго потоа, го дочека следната тажна вест. Тој остана без синот Игор, инженер, спортист, ракометар кој почина на фитнес тренинг. Многумина велеа дека не ја преболел смртта на својот брат со кој бил неописливо поврзан.

Животот на Мухамед беше скршен. Најважната рамнотежа на животот исчезна. Меѓутоа, со својата природна способност и сила, тој се туркаше напред без да се препушти на безнадежноста. Тој остана верен на својата музика! Затоа што со музиката ја турна тагата длабоко во себе.

Мухамед со својата песна ни го даде задоволството од неговиот прекрасен глас и прекрасната музика. Песните „Емина у мајке једина“ инаку победничка песна од „Илиџански фестивал 1983“, „Мита стари“, „Има ли лек за мојата тага“, „Две рани“, „Грли ме, Љуби ме“, „Дон не ме сожалувај“, песна – радост – солзи – тага… ова се само дел од големите дела што ги остави зад себе.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *