June 19, 2024

Се чини дека ја изгубивме способноста да правиме разлика помеѓу луксузот и неопходноста

Ние не ги делиме толку богатите и сиромашните според количината на пари со која располагаме, туку според нашиот личен поглед на просперитетот. Се разбира, има и објективна сиромаштија, екстремна сиромаштија.

Но, почесто отколку не, богатството и сиромаштијата се субјективни концепти. Има луѓе кои се доста добро ситуирани, но сепак живеат во чувство на постојана потреба за уште поголемо богатство.

Значи имаш многу луѓе со просечни плати на кои им е доста, затоа што знаат на своите потреби и его да им кажат: „Доста!“ Нашите потреби, а не паричник или банкарска картичка, се оние кои често ни кажуваат дали сме богати или сиромашни.

Позајмуваме пари за се и сешто. За луксузен автомобил на кој ќе му се оддолжуваме со години, бидејќи во него се чувствуваме побогати. Се повеќе се задолжуваме, еден заем го затвораме со друг… Не знаеме да разликуваме луксуз и неопходност. Она што е неопходно за некои е луксуз за други. Како да се губи здравиот разум кој „секогаш ја гледа разликата меѓу сиромаштијата и немањето богатство“.

Некои од нас постојано гледаат „нагоре“ кон оние кои имаат и страдаат затоа што немаат. Другите знаат да гледаат „одоздола“ и се задоволни со тоа што го имаат.

Ако наместо да бидеме лудо богати, ја погледневме личноста во продавницата до нас, многу работи ќе ни беа појасни. Кога нешто ви се допаѓа, пред да посегнете по паричникот, свртете се кон вашата совест: дали навистина ви треба оваа работа или некоја друга добра работа на светот? Зарем ова не е ново ласкање за себе? Зарем не е време да се потсетиме на убавиот збор „доволно“?

Научете да гледате „долу“, онаму каде што има потреба, недостаток, недостиг, каде што нема доволно, и ќе го најдете вистинскиот начин да ги искористите парите…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *