June 21, 2024

Хрватската актерка Маријана Микулиќ е мајка на три момчиња, а нејзиниот најмлад син Јаков (2) е многу често тема на разговор, не само во медиумите, туку, како што вели актерката, и на социјалните мрежи.

Маријана пред неколку месеци во јавноста објави дека нејзиниот најмлад двегодишен Јаков се уште не зборува и одбива секаква комуникација и интеракција со луѓето, додека пред членовите на семејството има нагли промени во расположението.

Сепак, има многу кои по нејзината објава си дадоа за право јавно да ја коментираат нејзината борба, па затоа актерката објави шокантна, но остра порака на „Инстаграм“:

Лесно е да се зборува. Знаев многу добро да воспитувам, додека немав ни деца. Моите деца нема да имаат изливи на нервоза, ниту јас, ќе бидам мирната вода што гаси огнови со прегратки на љубов, секогаш (ако некогаш им се случат пожари на моите деца). Секогаш ќе имам трпение, љубов, за сите мои деца подеднакво, нема да ме трогнат ничии коментари од страна, ќе си го живеам животот – ја започна својата приказна:

Животот ме ускратил низ многу области, особено во мајчинството, многупати сум се попуштала, плачев солзи и од болка и од беспомошност, пливајќи низзводно, упорно, и кога бев потполно без енергија. Сега пливам само како што диригира Јаков, ако е добар ден се дружиме, ако не е или се е откажано или однапред доаѓаме со извинување дека можеби наскоро ќе заминеме.

Нема сила, без нема седење, пиење кафе, еден од нас е постојано на ноз спремен во низок старт. Луѓето ни објаснуваат кој доцна зборувал, како ние самите да немаме две деца кои доцна зборувале дома, машки, како и Јаков (ова често е аргумент дека машките деца зборуваат доцна).

Зошто воопшто го пишувам ова. На одмор сме, со семејството, па одиме кај пријатели, кумови, луѓе што ги гледаме само кога сме овде. Сите се трудат, но малкумина имаат разбирање, малкумина воопшто сакаат да сфатат, повеќето не гледаат како да не сме нормални, ние детето не го знаеме.

Затоа што претпоставувам кога ќе видите дете без нога, знаете дека не може да трча. А кога ќе видите весело здраво, моторичко тригодишно дете, сите мислат дека неговите родители не се нормални затоа што мислат дека на малиот му треба помош – пишува таа и продолжува:

И тогаш Јаков плаче цел час без престан, или трча зад влезната врата затоа што сака да избега, па мораме да ги вклучиме цртаните за да се смириме, иако мораме да ги избегнуваме екраните… Драги луѓе, сакам да ти верувам тебе а не на стручњаци сакам да верувам дека две институции (6 стручњаци) згрешиле во проценката и во право си без ден од областа на говорна терапија, психологија, дефектологија, рехабилитација. Верувам во себе и се надевам на најдоброто.

Но, само знај дека не помагаш во својата приказна, иако не се сомневам дека твоите намери се добри. Знаете, понекогаш, кога човек не знае што да каже, може да молчи, не знаеме и не мора сите да знаеме сè за се – мајката јасно стави до знаење дека нема да се откаже. борбата за здравјето и насмевката на нејзиното дете.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *