April 16, 2024

Билјана Ѓориќ од Матарушка Бања исчезнала на почетокот на декември 2015 година во Краљево, кога имала само 19 години. Оттогаш мајката Весна се обидува да ѝ влезе во трага, но безуспешно.

Последната информација ја добивме пред две години дека е видена во Грција. Дека работи во бутик. Испадна дека е девојка од Матарушка Бања, дека личи на мојата Биља, дури и јас лично ја познавам таа девојка.

Човекот го пријавил со најдобра намера. Имало и разни измамници, дека е видена во Босна, па во Ваљево. Ги проверивме сите тие информации. Дури ни кажаа дека била во Заечар. Кумот го нашол тој човек, го однел во полициска станица. Испадна дека само сакал да ги земе парите – изјави мајката Весна на годишнината од исчезнувањето на нејзината ќерка.

По Билјана е распишана жолта потерница од Интерпол. За информацијата била понудена и парична награда која треба да се обнови. Но ништо… Четврток стана возбудлив ден.

Телефонот и пасошот ги оставила кај продавачот на весници Од тој четврток, 2 декември 2015 година, од неа нема ни трага ни глас. Наместо во петокот да се врати дома од Косовска Митровица каде што студирала, таа исчезнала претходниот ден.

Апсолутно ништо не ми навестуваше дека може да го направи тоа, бидејќи не е проблематично дете. Таа имаше колоквиум на 2 декември. Разговаравме кога таа заврши околу 14 часот. Рекла дека завршила одлична работа, дека следниот ден има уште една и дека мора да учи. Се договоривме подоцна да разговараме за да учи – се сеќава Весна на 2 декември пред пет години:

Истиот ден се качи во возот и дојде во Краљево. Во Краљево го оставила мобилниот телефон и пасошот на киоск. Таа немала лична карта. Ја изгубила, па поддала за нова. Таа го остави сето тоа на киоскот и рече дека некој ќе дојде да го земе. Ја повикав. Таа не одговори. Никогаш не се случило да не одговори. Во еден момент испратив порака ако не ми се јавите ќе ја известам полицијата. И кога се свртев после 2-3 минути, ми се јави една девојка и ми рече: „Знаете што, телефонов остана во трафика?“.

Кога Весна во една прилика отишла во полиција, инспекторот ја прашал дали и паднало на памет дека е некаде во манастир. После отидов во манастирите да ја барам. Не знаев за нивните правила, а правило е ако одиш во манастир како почетник и кажеш дека не сакаш да се знае дека си во манастирот година, две, пет. , 10, нема шанси да кажат.

Така одев од манастир во манастир и сите игумени ми го кажаа истото. Една дури ми рече дека да е со мене нема да ти кажам. Потоа отидов во Белград, во Патријаршијата. Велат дали била нејзина желба да не биде позната, не можете да дознаете.

Весна вели дека постои можност нејзината ќерка да е во манастирот. Само да е жива. Не исклучувам никаква можност, но најмногу би сакала да биде таму. Полицијата уште ми вели дека телото ќе биде пронајдено.

Единственото место каде што не можеме да навлеземе е црквата. Се обратив и до народниот правобранител. И добив одговор дека црквата е држава сама по себе. И да рече во гнев дека не сака да ја познаваат 5, 10 години во манастирот и дека се предомислила по една недела, нема да и дозволат, бидејќи тоа ќе им го наруши канонот.

Се молев во Патријаршијата, само кажи ми да или не, ако е во манастир, не мора да ми кажуваш за кој манастир или епархија се работи, само да знам дека моето дете е живо. Ако не, кажи ми не. Одев во манастири во Босна и Црна Гора. Дури и инспекторот отишол кај една од игуманијата. А таа му рече и да е со мене, не можам да го кажам тоа, а и да сакаш да го пребараш манастирот нема да ја најдеш. би ја сокрила . Тоа ми беше чудно.

На прашањето дали верува дека е жива, таа вели дека нејзините чувства се измешани, и дека како мајка не може да прифати дека не е жива.

Не може. И верувајте, полесно би ми било, не знам дали ќе ме разберете, да ја најдам мртва отколку да поминам низ оваа агонија. Не можам да прифатам дека е мртва. Таа е жива за мене, нема да се откажам до последниот атом сила, ќе се борам, ќе одам каде што ќе слушнам. Што е уште полошо е што не добивам никакви информации во моментов. Полицајците ми кажаа дека си ја завршиле работата, дека ја удриле главата од ѕид и дека немаат повеќе што да прават.

За исчезнатото девојче во јануари 2016 година беше распишана жолта потерница од Интерпол, која не е јавна и може да ја види само полицијата.

И по шест години нема новини во истрагата. Сега никој не ми се јавува како порано со разни информации. Не можам да сторам ништо повеќе… Ги молам сите што имаат информации за неа да ме контактираат, дури и анонимно – апелира Весна.

Посебно ѝ е тешка годишнината од исчезнувањето на нејзината ќерка, што ја потсетува на хоророт кој од корен и го промени животот.

Целото семејство страда, а е неподносливо тешко на секоја годишнина од исчезнувањето на ќерка ми. Имам уште две ќерки и еден син. Син ми има десет години, но душата ме боли кога го гледам како се моли на Бога Биља да му се врати – рекла мајката и додала дека сепак не го остава чувството дека некој нешто знае за Билјана, туку да молчи.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *